Widzę ,że dotknęło Cię to co Ci wcześniej napisano ale nikt nie chciał Cię urazić. Ja jestem matką narkomana i znam problem z drugiej strony. Wiem jedno,że terapia dla osób współuzależnionych bardzo pomaga, jeśli dużo czytałaś to wiesz o czym piszę. Dwa miesiące w ośrodku to naprawdę bardzo mało i nie można oczekiwać od Twojego partnera, że się zmienił. Moim zdaniem lepiej jest na początku zostawić "delikwenta" samemu sobie niech uporządkuje sobie swój świat i swoje uczucia. Mój syn jest już w piątym ośrodku , leczy się 1.5 roku. W ostatnim ośrodku jest siódmy miesiąc i tyle też go nie widziałam. Czasem jest mi ciężko ale wiem ,że tak musi być .Ten czas jest dla niego ale też i dla mnie bo nie tylko on musi się zmienić ja również. Ja wiem teraz, że w pewnym sensie byłam "toksyczna" choć wcześniej tego nie widziałam. Bardzo kochałam i kocham mojego syna ale teraz już mądrzej. Radzę Ci abyś zaczęła uczestniczyć w grupach wsparcia albo rozpoczęła własną terapię bo wiesza teoretyczna to za mało trzeba się jeszcze z samym sobą zmierzyć.

Witam ...uczestniczę w terapii...daje mi ona bardzo dużo ale to długa i trudna droga....Mój partner odciął się ode mnie całkowicie...wspieram go jak mogę... dzwonię do terapeutów pozdrawiam go...a tu nic.... teraz obrał inna strategię.- manipuluje rodzicami...szkoda mi ich ...odwiedzają mnie...a z nim maja stały kontakt ale ja o niego nie pytam chociaż zadają mi pytania jak tam z nami itp...może powinnam ich tez namówić na terapię???Czy to normalne?????

Jeśli manipuluje rodzicami dobrze by było żeby oni o tym wiedzieli i nie dawali sobą manipulować - terapia mogła by im w tym pomóc żeby nauczyli się to rozpoznawać i wiedzieli jak mają postępować w takich sytuacjach. Dobrze, że Ty zdecydowałaś się na teraoię, nie będzie łatwo, ale na pewno to w jakiś sposób pomaga. Cierpliwości i wytrwałości życzę.

---

nie polemizuj z idiotą - najpierw sprowadzi Cię do swojego poziomu, a później pobije doświadczeniem