Liryczna epika pisana prozą, czyli porycia życia

Jestem pierdolonym parametrem. Wszystko co robie każdego dnia w pracy jest analizowane przez komputery. Każda minuta pracy, rozmowa z klientem, wystawiony dokument...Wszystko. Aby przeżyć w korporacji wyrabiam parametry, żyje systemem. To już mnie nie męczy. Kiedyś zastanawiałem się, czy dosięgnie mnie robotyzacja życia. Dosięgnęła. Jestem maszyna do nabijania grubej kasy Wa-wie i jestem w tym najlepszy. Nie wiem, czy powinienem się cieszyć, czy płakać ale saldo konta zaciera złudzenia. Żyje dla tej pojebanej firmy i co najgorsze podoba mi się to, że każdego dnia wyniki parametrów handlowych mam na najwyższym poziomie. Potem wracam do domu i......

Robię muzykę, wpadam w studnie, gdzie woda jest czysta i nie pachnie elektroniką i potem klientów. Gdzie jedynym parametrem, jaki muszę wyrobić jest zadowolenie mnie samego.

Moja płyta wreszcie się ukazała. Spory nakład, jak na to że wziąłem się za to sam. Jestem szczęśliwy. Mimo, że wyścig szczurów stara się nas zabić. "Szczurołap" - numer 2 zaraz po intro. Ironia losu? Kiedy to pisałem nie myślałem, że tak wyjdzie.

W biegu cały czas zapomniałem na jakąś chwile o tym blogu, portalu, ale nie o ludziach którzy go tworzą.
U mnie tak wiele zmian, że nie starczyło by wieczoru żeby wszystkie je ująć. Na pierwszym planie oczywiście Madzia i Kubuś, który właśnie niedawno skończył 3 miesiące, uświadamiając mi tym samym kiedy ostatni raz coś od siebie szkrobnąłem tutaj. Syn jest wspaniały. Niesamowice czujemy się w roli rodziców i chyba nam nawet nieźle idzie:)

Ponizej link do zdjecia malego Eminemka:)

http://soldus14...the_best_of6

Poza praca w Euro RTV- w sumie lightowa i spedzaniem czasu z rodzinka znajduje czas na nagrywanie. Efekty przesylam ponizej i mam nadzieje, ze mimo tatusiowego brzuszka z formy w rapie nie wyszedlem heh. W weekend mam nadzieje zasiasc i nadrobic na blogu stracone/nieopisane chwile.
Pozdrowienia dla wszystkich.

http://soldus14...4K/pedofilio

Zycie jest piekne. Czuje sie jak nigdy dotšd. Kubuœ roœnie w siłę, z Madziš dogadujemy się perfekcyjnie, jak zawsze. W pracy awans wisi w powietrzu bo zrobiłem drugi wynik sprzedażowy w Euro chociaż pracuje dopiero od 10-tego sierpnia, a inni od pierwszego. Czy jestem szczęœciarzem? Myœlę, że tak. Utalentowanym i skromnym.

Mogę wszystko i to nie tylko z nazwy nuty, jak Sokół z Prosto.

Dwa dni temu w Żywcu wpadłem na koncercik Nosfera z NK Klanu i chłopaków ze Zwichrowanego Projektu- było zajebiœcie. Wolny mikrofon więc nie omieszkałem wykozaczyć i trochę ponawijać. Po reakcji ludzi wnioskuje, że Papa Wienzo nie wychodzi z formy:)

Dołšczam obiecane fotosy - niedaleko pada jabłoń o jabłka, a wewnštrz robak.

Jedno to nadaje się do poradników medycznych bo tak szybko swojego dziecka nie sfotografował nikt- druga minuta po narodzinach. Na drugim już zasłużony odpoczynek.

W wirze zdarzen nie zdazylem sie jeszcze pochwalić, ze dnia 18.08.2009r. urodzil nam się
syn Jakub Tadeusz Wiezik o wadze 4,450 kilograma- najwiekszy w calym szpitalu:)
Jest boski! Jak sie od niego oderwe to zamieszcze zdjecie:)